JBManagement
kurs 4 z 4

Zarządzanie ryzykiem w tradingu to system zasad określających, z jaką wielkością pozycji wchodzić w transakcję, gdzie ograniczać stratę i jaką część kapitału można dopuszczalnie stracić w danym okresie. Statystyki europejskich regulatorów pokazują, że od 74 do 89 procent rachunków detalicznych handlujących CFD przynosi straty. Główną przyczyną nie są błędne prognozy, lecz wielkość pozycji niewspółmierna do kapitału. Ten kurs wyjaśnia matematykę, która za tym stoi.

Otwórz rachunek

lekcja 4.1

Porównajmy dwa rachunki z jednakowym depozytem 10 000 euro i jednakową skutecznością wejść na poziomie pięćdziesięciu procent.

Pierwszy trader Pierwszy trader ryzykuje jeden procent w transakcji, a średni zysk jest równy dwukrotności ryzyka.

W ciągu stu transakcji: pięćdziesiąt strat po sto euro daje minus 5000 euro, pięćdziesiąt zysków po dwieście euro daje plus 10 000 euro. Wynik końcowy: plus 5000 euro.

Drugi trader Drugi trader ryzykuje dziesięć procent w transakcji przy stosunku ryzyka do zysku jeden do jednego.

Wystarczy seria dziesięciu strat z rzędu — zdarzenie statystycznie oczekiwane przy skuteczności pięćdziesięciu procent — aby rachunek został wyzerowany, niezależnie od jakości kolejnych sygnałów.

wynik pierwszego tradera po stu transakcjach przy ryzyku 1% na transakcję

strat z rzędu wystarczy, aby wyzerować rachunek drugiego tradera przy ryzyku 10%

Wniosek: Ta sama analityka przy różnym zarządzaniu ryzykiem daje przeciwny wynik. Wielkość pozycji decyduje o rezultacie silniej niż jakość prognozy.

lekcja 4.2

Obsunięcie kapitału jest niesymetryczne. Aby odrobić stratę, trzeba zarobić więcej, niż się straciło, ponieważ zarabia się już z pomniejszonego kapitału.

ObsunięcieWzrost wymagany do odrobieniaWartość
5%
5.3 %
10%
11.1 %
20%
25 %
30%
42.9 %
40%
66.7 %
50%
100 %
70%
233 %
90%
900 %
obsunięcie wymagany wzrost wzrost powyżej 100% (skala wypełniona w całości)

Formuła: wymagany wzrost równa się obsunięciu podzielonemu przez jeden minus obsunięcie.

wzrost = obsunięcie / (1 − obsunięcie)

Konsekwencja praktyczna Obsunięcie do dziesięciu procent odrabia się w ramach zwykłej pracy. Obsunięcie o pięćdziesiąt procent wymaga podwojenia kapitału, a to zadanie, które większości zajmuje lata. Właśnie dlatego maksymalny dopuszczalny poziom obsunięcia ustala się z góry, a po jego osiągnięciu handel się wstrzymuje.

lekcja 4.3

Standard: nie więcej niż jeden–dwa procent kapitału w jednej transakcji.

Ile strat z rzędu wytrzyma rachunek przy różnym poziomie ryzyka.

Ryzyko na transakcjęStrata do −20%Strata do −50%
0,5%
1%
2%
5%
10%

Przy ryzyku dziesięciu procent na transakcję siedem nieudanych transakcji z rzędu niszczy połowę rachunku. Dla każdego systemu transakcyjnego siedem strat z rzędu to zdarzenie zupełnie zwyczajne.

Dodatkowe limity, które warto ustalić z góry.

  • Maksymalna strata dzienna: trzy–pięć procent kapitału. Po jej osiągnięciu handel na ten dzień się kończy.
  • Maksymalna strata miesięczna: dziesięć procent. Po jej osiągnięciu następuje przerwa i analiza statystyk.
  • Maksymalne łączne ryzyko wszystkich otwartych pozycji: pięć–sześć procent.

lekcja 4.4

Formuła: wielkość pozycji w lotach równa się depozytowi pomnożonemu przez procent ryzyka i podzielonemu przez iloczyn wielkości stopa w pipsach i wartości pipsa na jeden lot.

wielkość (loty) = depozyt × ryzyko % / (stop (pipsy) × wartość pipsa)

Przykład pierwszy: Depozyt 10 000 euro, ryzyko jeden procent, para EUR/USD, stop 25 pipsów, wartość pipsa na jeden lot 10 euro.

Dopuszczalna strata: 10 000 razy 0,01 równa się 100 euro.

Wielkość pozycji: 100 podzielone przez iloczyn 25 i 10 równa się 0,4 lota.

Przykład drugi: Ten sam depozyt i to samo ryzyko, ale stop 80 pipsów.

Wielkość pozycji: 100 podzielone przez iloczyn 80 i 10 równa się 0,125 lota.

kalkulator

Kalkulator wielkości pozycji

Zmień parametry — wielkość pozycji przeliczy się automatycznie. Wartości domyślne odpowiadają pierwszemu przykładowi.

Ryzyko na transakcję względem standardu 1–2%1.0%

Wielkość pozycji

0.4lota

10 000 × 1% / (25 × 10) = 0.4
Dopuszczalna strata
100 €
Strat z rzędu do −20%
22
Strat z rzędu do −50%
69
wielkość = depozyt × ryzyko / (stop × wartość pipsa)

Kluczowa zasada, która zmienia podejście do handlu. Wielkość pozycji jest wynikiem obliczenia, a nie decyzją. Zależy od wielkości stopa. Przy szerokim stopie wielkość pozycji maleje, przy wąskim rośnie. Ryzyko pieniężne pozostaje przy tym stałe.

Odwrotna kolejność — gdy najpierw wybiera się przyzwyczajeniową wielkość pozycji, a dopiero potem ustawia stop — prowadzi do tego, że ryzyko w różnych transakcjach różni się wielokrotnie, a jedna nieudana transakcja przekreśla wynik kilku udanych.

lekcja 4.5

Stosunek ryzyka do zysku to relacja potencjalnej straty do potencjalnego zysku.

Stosunek ryzyko/zyskMinimalna skuteczność dla progu rentowności
1 do 1powyżej 50%
1 do 1,5powyżej 40%
1 do 2powyżej 33,3%
1 do 3powyżej 25%
2 do 1powyżej 66,7%
3 do 1powyżej 75%

Formuła: minimalna skuteczność równa się jeden podzielone przez sumę jedności i wartości stosunku.

skuteczność = 1 / (1 + zysk/ryzyko)

Stąd ważny wniosek: przy stosunku jeden do trzech można pomylić się w trzech transakcjach na cztery i nie tracić pieniędzy. Przy stosunku trzy do jednego potrzebna jest skuteczność powyżej siedemdziesięciu pięciu procent, a stałe utrzymywanie takiego poziomu jest niezwykle trudne.

Zastrzeżenie o uczciwości obliczeń. Stosunek ma sens tylko wtedy, gdy cel jest realistyczny. Zadeklarowanie stosunku jeden do pięciu przez ustawienie take-profitu w odległości, którą cena osiąga w jednym przypadku na dwadzieścia, to nie poprawa stosunku, lecz oszukiwanie samego siebie. Cel powinien opierać się na strukturze rynku: najbliższym istotnym poziomie, granicy zakresu, zmierzonym celu formacji.

lekcja 4.6

Wartość oczekiwana to średni wynik jednej transakcji w ramach systemu. To jedyna miara, która decyduje o tym, czy system zarabia, czy traci.

Formuła: udział transakcji zyskownych razy średni zysk, minus udział transakcji stratnych razy średnia strata.

E = P(win) × śr. zysk − P(loss) × śr. strata

Przykład Udział transakcji zyskownych czterdzieści procent, średni zysk 300 euro, średnia strata 100 euro. Liczymy: 0,4 razy 300 równa się 120, minus 0,6 razy 100 równa się 60. Wartość oczekiwana wynosi plus 60 euro.

Każda transakcja przynosi średnio 60 euro. Przy dwudziestu transakcjach miesięcznie oczekiwany wynik to około 1200 euro. Pojedyncze transakcje będą stratne, pojedyncze miesiące również. Znaczenie ma rozkład wyniku w długiej serii.

Jeśli wartość oczekiwana jest ujemna, zwiększenie częstotliwości transakcji przyspiesza utratę depozytu. To wyjaśnia, dlaczego sama aktywność nie poprawia wyniku.

Pozostałe miary, które warto śledzić.

Profit factor

Suma zysków podzielona przez sumę strat. Punkt odniesienia: powyżej 1,3.

Maksymalne obsunięcie kapitału

Największy spadek od szczytu wartości rachunku. Punkt odniesienia: do dwudziestu procent.

Średni zysk w jednostkach ryzyka początkowego

Punkt odniesienia: powyżej 0,3.

Udział transakcji zyskownych

Oceniany wyłącznie razem ze stosunkiem ryzyka do zysku.

lekcja 4.7

Otwarcie kilku pozycji nie zawsze oznacza dywersyfikację. Wiele instrumentów porusza się synchronicznie.

Przykłady trwałych zależności.

  • EUR/USD i GBP/USD mają wysoką dodatnią korelację.
  • EUR/USD i USD/CHF mają trwałą ujemną korelację.
  • AUD/USD i NZD/USD mają wysoką dodatnią korelację.
  • Złoto i indeks dolara są z reguły skorelowane ujemnie.

Otwierając długie pozycje na EUR/USD, GBP/USD i AUD/USD z ryzykiem jeden procent każda, w rzeczywistości trzymasz jedną pozycję przeciwko dolarowi z ryzykiem trzy procent.

Zasada: łączne ryzyko skorelowanych instrumentów traktuj jak ryzyko jednej pozycji. Ograniczaj całkowite ryzyko wszystkich otwartych pozycji do poziomu pięciu–sześciu procent kapitału.

lekcja 4.8

Regularne błędy wynikające ze specyfiki myślenia, a nie z braku wiedzy.

Efekt dyspozycji

Skłonność do szybkiego realizowania zysków i długiego utrzymywania pozycji stratnych. Psychologicznie zysk chce się zrealizować, dopóki jest, a stratę przeczekać. Rezultat: małe zyski i duże straty, czyli systematycznie pogarszający się stosunek ryzyka do zysku. To prawdopodobnie najdroższy z typowych błędów.

Efekt potwierdzenia

Szukanie informacji potwierdzających już podjętą decyzję i ignorowanie informacji sprzecznych. Objawia się przeglądaniem kolejnych wskaźników, aż któryś pokaże pożądany sygnał.

Pułapka utopionych kosztów

Utrzymywanie stratnej pozycji z uzasadnieniem „już tyle straciłem, teraz nie mogę zamknąć”. Poniesiona strata nie wpływa na perspektywy pozycji — znaczenie ma wyłącznie bieżąca sytuacja rynkowa.

Odgrywanie się

Natychmiastowe otwarcie nowej transakcji ze zwiększoną wielkością pozycji po stracie, aby odzyskać swoje. Najbardziej destrukcyjny wzorzec zachowania, ponieważ łączy decyzję emocjonalną z przekroczeniem dopuszczalnego ryzyka.

Błąd hazardzisty

Przekonanie, że po serii strat musi nastąpić transakcja zyskowna. Każda transakcja jest niezależna, a wcześniejsze wyniki nie zmieniają prawdopodobieństwa kolejnej.

Strach przed przegapieniem ruchu

Wejście w ruch, który już się odbył, ze strachu przed jego przegapieniem. Z reguły następuje pod koniec impulsu, po najmniej korzystnej cenie.

lekcja 4.9

Dziennik to jedyny sposób, aby odróżnić działający system od szczęścia i znaleźć konkretne źródło strat.

PolePo co
Data i godzina wejścia i wyjściaUstalić, w jakich godzinach wynik jest gorszy.
InstrumentZnaleźć instrumenty, na których system nie działa.
KierunekSprawdzić przechył w jedną stronę.
Wielkość pozycji i ryzyko w procentachSkontrolować przestrzeganie zasad.
Cena wejścia, stopa i celuOcenić planowany stosunek ryzyka do zysku.
Faktyczny wynikPorównać plan z wykonaniem.
Podstawa wejściaUstalić, które układy są zyskowne.
Adnotacja o przestrzeganiu zasadKluczowe pole, zob. niżej.
Stan emocjonalnyZnaleźć związek między stanem a stratami.
Zrzut ekranu wykresuOdtworzyć kontekst podczas analizy.

Pole o przestrzeganiu zasad jest najbardziej informacyjne. Dzieląc statystyki na transakcje zgodne z zasadami i transakcje z odstępstwem od nich, często odkrywasz, że system jest zyskowny, a stratę generują impulsywne transakcje poza zasadami. To zmienia postawienie problemu: kłopot nie leży w systemie, lecz w dyscyplinie.

Analiza: co tydzień przeglądaj wszystkie transakcje z tygodnia, co miesiąc przeliczaj miary i porównuj je z poprzednim okresem.

lekcja 4.10

1.

Hipoteza

Sformułuj założenie o powtarzalnym zachowaniu rynku. Na przykład: po wybiciu tygodniowego maksimum i powrocie do niego ruch jest kontynuowany w kierunku wybicia.

2.

Zasady

Opisz warunki wejścia, ustawienia stopa, realizacji zysku i wielkości pozycji tak, aby dwie różne osoby, stosując je do tego samego wykresu, podjęły identyczną decyzję. Jeśli zasada dopuszcza interpretacje, nie jest zasadą.

3.

Test na danych historycznych

Sprawdź system na co najmniej stu transakcjach w okresie historycznym obejmującym różne warunki rynkowe: trend, konsolidację, okres podwyższonej zmienności. Oblicz wartość oczekiwaną, profit factor i maksymalne obsunięcie kapitału.

4.

Test w przód

Stosuj system na bieżącym rynku z minimalną wielkością pozycji przez jeden–trzy miesiące. Wyniki na danych historycznych są niemal zawsze lepsze od rzeczywistych, ponieważ na historii znany jest rezultat, a oznaczenia mimowolnie się dopasowuje.

5.

Tryb roboczy

Przechodź do roboczej wielkości pozycji dopiero po potwierdzeniu w teście w przód. Wielkość pozycji zwiększaj stopniowo.

6.

Rewizja

Rewiduj system na podstawie zgromadzonych statystyk, a nie po pojedynczej stratnej transakcji. Zmiana zasad po każdej stracie oznacza brak systemu.

Typowy błąd — przeoptymalizowanie. System o dużej liczbie parametrów zawsze da się dostroić tak, aby na danych historycznych pokazywał świetny wynik. Takie dostrojenie opisuje szum z przeszłości, a nie trwałą prawidłowość, i na rzeczywistym rynku nie działa. Im mniej parametrów, tym stabilniejszy system.

Odpowiedzialne podejście do handlu

Handel CFD z dźwignią finansową wiąże się z wysokim ryzykiem utraty kapitału. Kilka zasad, które warto przyjąć przed otwarciem rachunku.

  • Handluj wyłącznie środkami, których utrata nie wpłynie na Twoją sytuację finansową ani poziom życia.
  • Nie wykorzystuj do handlu środków pożyczonych, kredytów ani pieniędzy odłożonych na niezbędne wydatki.
  • Na wczesnym etapie nie traktuj handlu jako źródła regularnego dochodu.
  • Ustal maksymalne dopuszczalne obsunięcie kapitału i zatrzymaj się po jego osiągnięciu.
  • Jeśli handel zaczyna wpływać na sen, relacje lub pracę, to sygnał, aby zrobić przerwę.

Jeśli handel przestał być kontrolowaną działalnością i nabrał cech zachowania kompulsywnego — zwiększanie stawek, aby się odegrać, ukrywanie strat przed bliskimi, handel za pożyczone środki — warto zwrócić się o wsparcie do specjalisty. W krajach UE działają bezpłatne służby pomocy w przypadku problemowych zachowań hazardowych i finansowych.

Ostrzeżenie o ryzyku
sprawdź się

Odpowiedziano na 0 z 80%

1.Dlaczego zarządzanie ryzykiem jest ważniejsze niż trafność prognozy?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — B

2.Jaki wzrost kapitału jest potrzebny po obsunięciu o 50%, aby odrobić początkowy depozyt?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — B

3.Jakie standardowe ryzyko na jedną transakcję uważa się za najbardziej rozpowszechnione w podejściu profesjonalnym?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — C

4.Od czego przede wszystkim zależy wielkość pozycji przy obliczaniu wolumenu transakcji?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — C

5.Jaki minimalny stosunek ryzyka do zysku pozwala osiągnąć próg rentowności przy skuteczności około 33%?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — B

6.Co pokazuje wartość oczekiwana systemu transakcyjnego?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — C

7.Dlaczego otwarcie kilku pozycji na różnych parach walutowych może nie być prawdziwą dywersyfikacją?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — B

8.Jaki błąd występuje, gdy trader utrzymuje stratną pozycję z myślą „już za dużo straciłem, nie mogę zamknąć”?

Niepoprawnie. Prawidłowa odpowiedź — C

F & Q

Powszechnie przyjęty punkt odniesienia to jeden–dwa procent kapitału na transakcję. Przy ryzyku dziesięciu procent siedem stratnych transakcji z rzędu niszczy połowę depozytu, a taka seria jest normalnym zdarzeniem dla każdego systemu.

Wielkość pozycji w lotach równa się depozytowi pomnożonemu przez procent ryzyka i podzielonemu przez iloczyn wielkości stopa w pipsach i wartości pipsa. Na przykład przy depozycie 10 000 euro, ryzyku jeden procent i stopie 25 pipsów na EUR/USD wielkość pozycji wyniesie 0,4 lota.

Główna przyczyna to wielkość pozycji niewspółmierna do kapitału i brak ograniczenia straty. Przyczyny drugorzędne to decyzje emocjonalne po stracie, utrzymywanie stratnych pozycji i przedwczesna realizacja zysków.

Od jeden do półtora wzwyż. Przy stosunku jeden do dwóch system pozostaje zyskowny przy skuteczności powyżej trzydziestu trzech procent.

Średni wynik jednej transakcji: udział transakcji zyskownych razy średni zysk minus udział transakcji stratnych razy średnia strata. Wartość dodatnia oznacza, że system zarabia w długiej serii transakcji.

Tak. Bez stop-lossa o wielkości straty decyduje rynek, a nie trader. Obliczenie wielkości pozycji bez znanej odległości do stopa jest w ogóle niemożliwe.

Co najmniej sto transakcji na danych historycznych plus jeden–trzy miesiące testu na bieżącym rynku z minimalną wielkością pozycji.

Wszystkie kursy Akademii